| تبليغات | X |
موسيقي نقش مهمي در فرهنگ معاصر بازي مي كند.فرهنگ دهه ۸۰ تاثير زيادي در بازگشت روح انارشيستي به موسيقي داشت. همواره يك رابطه’ عاشقانه بين انارشيسم و هنر وجود داشته و اين ارتباط موسيقي را نيز شامل مي شده .اگر مارش نظامي و يا سرودهاي مذهبي جزيي از موسيقي محسوب ميشوند پس چگونه ميشود وجود موسيقي انارشيستي را منكر شد؟! بايد اين نكته را نيز در نظر گرفت كه هر موسيقي معترضي را نميتوان جزيي از انارشيسم به حساب اورد .با اين حال تاثيرات انارشيسم را در بسياري از اهنگ ها’ ترانه ها و يا روح موسيقي ميتوان ديد.
"John Cage" در نوشته هاي خود به اين مطلب اشاره دارد كه موسيقي چيزي فراتر از نوعي ارتباط بين توليد كننده و شنونده است بلكه موزيسين اصوات را به دنبال هم رها مي كند و اتفاق خود بخود در ذهن او به جريان مي افتد و همين اتفاق براي شنونده مي افتد.براحتي ميتوان اين فرضيه را كه موسيقي تجاري نميتواند جزيي از انارشيسم باشد رد كرد. بسياري از ترانه هاي انارشيستي منتشر نشدند تا زماني كه توليد كننده از سود اقتصادي انها اطمينان پيدا كند.در قرن 19، موسيقي انارشيسم بيشتر در كافه ها ظهور پيدا ميكرد اما در قرن ۲۰ اين دسته از موسيقي دانان به روي صحنه امدند و سبك پانك راك را پايه ريزي كردند.در بسياري موارد انارشيسم توسط گروه هايي كه انارشيست نبودند اما درباره ي ان اضهار نظر ميكردند اسيب ميديد.و لغت انارشيسم به يكي از اعضاي هميشگي شعارهاي اين گروه ها تبديل شده بود.مدت زمان طولاني اي گروهها و خوانندگان انارشيسم به اعتراض عليه اتفاقات زمان خودشان مي پرداختند. اما در دهه ۸۰ تجارت و موسيقي تجاري گريبانگير اين دسته از موزيسين ها شد
انهايي كه وارد اين قايله نشدند خود به خود به حاشيه رفتند .اما تعداد كمي از اين گروه ها متوجه شدند كه اعتراض خالي فايده اي ندارد و لازم است در نوع مواجه خود با مسا يل تجديد نظر كنند انها وارد عصري شده بودند كه اهنگهايشان براحتي در اينترنت تبادل ميشد و همراه طزفدارانشان وارد عرصهاي جديد از مشكلات و محدوديت شده بودند.
برگرفته از مقاله music & anarchy نوشته ي John Cage
مدتهاست که میل به زیستن رو از دست داده ام.زندگی هر روز برایم کم رنگ تر میشه.از درون گم گشته ام و سرگردان.همه چیزم رو از دست داده ام.دیگه حتی قدرت اندیشیدن هم ندارم.اندیشیدن به اینکه چرا حتی باید سعی میکردم.زمانی تنها دوست خودم بودم اما حالا او هم رفته است. با این وجود احساس تنهایی نمی کنم.مدتی است که به کرمهای درونم پی برده ام.کرمهایی که مشغول خوردن جسم نیمه جان من هستند.حس خورده شدن.چه درد لذت بخشی.از ضیافت لذت ببرید دوستان من.
زمانی گمان می کردم کسی از آنسوی دیوار به کمکم خواهد آمد.اما آنقدر بلند است که کسی توان وارد شدن ندارد.نگاهی به دیوار می اندازم.آیا کسی آنطرف دیوار هست؟
تاریکی و درد سراسر وجودم رو فرا گرفته.دیگه رسیده ام تا سر حد دردو رنجی توان فرسا.می دونم که کسی جز خودم نمیتونه ناجی ام باشه.ولی دیگه دیر شده.مرگ به گرمی به استقبالم می یاد. اینک تنها می گویم بدرود.
" پیتر گابریل " در فوریه سال 1950 در لندن متولد شد.وی در دوران دبیرستان به همراه "Pill Collins" و "Mike Rutherford" گروه " Genesis " را تشکیل داد و همراه با این گروه نام خود را در موسیقی دهه 70 مطرح کرد و توانست موسیقی " Progressive Rock " را به عرصه تءاتر بکشاند.پیتر در تک خوانی های خودنسبت به سایر اعضای گروه مثل" Pill Collins" زیاد بلند پرواز نبود اما در شیوه کار خود دقت زیادی به خرج می داد.اما او گروه را در سال 1975 ترک کرد تا افکار و ایده هایش را در غالب آلبومهای سولوی خودش نمایش دهد.گابریل در اولین آلبوم سولوی خوددر سال 1977،با تاثیر از سبکهای مختلف و با بهره گیری از موسیقی الکترونیک،سبک خود را که تفکرآمیز وپیچیده بود،به دنیای موسیقی معرفی نمود.وی با شخصی تر کردن سبک خود،به عرصه آوانگارد و موسیقی ملل دیگر نزدیک شد.عدم موفقیت چندان او در نزد شنوندگانش و به جای آن،موفقیت های چشمگیرش در نزد منتقدین باعث شد که به عنوان موسیقی دانی با آثار Cult شناخته شود.پیتر در سال 1982 با ساخت آهنگ " Shock The Monkey " به ناگهان جای خود را در میان شنوندگان نیز باز کرد.این اثر جز 40 آهنگ پر فروش سال شد و از آن سال به بعد تجربیات مختلف او در زمینه میکس و ترکیب موسیقی غربی با موسیقی ملل مختلف به خصوص موسیقی معنوی شرق دور،باعث شد که به چهره ای بین المللی تبدیل شود.
در سال 86 آلبوم So كه یكی از برترین آلبومهای Pop است را همراه با یك سری كلیپ های ویدئویی ارایه كرد كه به دلیل ویژگی های روشنفكرانه آن، هنوز هم جزو كلیپهای پر طرفدار است. در این ویدئوها، موسیقی با جلوه های بصری و مضامین سمبولیك و نشانه شناسی در آمیخته و طرحی نو در ساخت كلیپ را جلوه داده است. در كلیپ ترانه Sledgehammer گابریل با ابداعی خلاقانه برای اولین بار از تركیب انیمیشن با اكشن زنده استفاده كرد.به واسطه همین آلبوم، كه فروشی معادل 2 میلیون دلار داشت، پیتر گابریل به یك ستاره جهانی تبدیل شد و توانست رتبه 1 در UK Chart و رتبه 2 در US Chart را از آن خود كند.
یكی از آثار زیبا و به یاد ماندنی او، موسیقی متن فیلم The Last Temptation Of Christ به كارگردانی مارتین اسكورسیزی است كه به عقیده بعضی نهایت تبلور تلاش او در World music است. او در سال 1992 با ترانه Us به سمت موسیقی پاپ رفت و بسیاری از مخاطبان خود را از دست داد. این آلبوم متاثر از درد و رنج ناشی از جدایی از همسر اول و دخترش است كه غم و اندوه وی ناشی از تمایلش به بازگشت به ابدیت، در ترانه River نشان می دهد كه عنصر معنویت یكی از اصول اشعار اوست. با این حال این آلبوم نیز یك میلیون نسخه فروش كرد و در UK&US Chart به رتبه 2 دست یافت.گابریل در سال 1982 در لندن یك فستیوال عظیم موسیقی جهانی را پایه گذاری كرد و با همكاری بزرگانی چون نصرت فاتح علی خان و Youssou , Robert Plant, N’Dour و Tony Bennetدر سالهای بعد آن را در نیوزلند، اسپانیا، ایتالیا، سنگاپور، سریلانكا و جزایر قناری به اجرای برنامه های موسیقی ملل پرداخت كه بزرگترین و جاه طلبانه ترین آنها در 1993 در آمریكا اجرا شد و تبدیل به یكی از ماندگارترین اجراهای زنده موسیقی ملل گردید.در نهایت در سال 2002 آلبوم Up تنها توانست مدتی به عنوان نهم در جدول US دست یابد. در سال 2004 دختر او Anna Gabriel فیلمی با عنوان Family Portrait ساخت كه داستان آن در مورد تورهای بزرگ پدرش پیتر در نقاط مختلف دنیا است.
نكته جالب در مورد موسیقی پیتر گابریل این است كه وی چرخه ای را شروع كرد كه موسیقی Rock، Pop و موسیقی ملل را در بر می گیرد.